زندگی من مثل شمع خرده خرده آب می شود ،

          نه ، اشتباه می کنم _

          مثل یک کنده ی هیزم تر است ،

          که گوشه ی دیگدان افتاده 

          و به آتش هیزم های دیگر ، برشته و زغال شده ،

          ولی نه سوخته و نه تر و تازه مانده ،

          فقط از   دود و دم دیگران خفه شده    .  .  .

                                                           ( صادق هدایت )

تاکه بودیم نبودیم کسی

                                         کشت ما را غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه بار شدند

                                           خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر ایینه بدانیم چو هست

                                             نه در انوقت که اقبال شکست

ممنونم از همتون دوستای اریک

بابت دعا هاتون

قدر خانوادهاتونو تا هستن بدونید

با حق

با تو شعرهام همگی رنگ بهاره...

با تو هیچ چیزی دلم کم نمیاره...

وقتی نیستی همه چی تیره و تاره...

کاش ببخشی تو خطاهامو دوباره...

ای خدای مهربون دلم گرفته...

از این ابره نیمه جون دلم گرفته...

از زمین و آسمون دلم گرفته...

اخه اشکامو ببین دلم گرفته...

تو خطاهامو نبین دلم گرفته...

تو ببخش فقط همین دلم گرفته...

توی لحضه های من شیرین ترینی...

واسه عشق او عاشقی تو بهترینی...

کاش همیشه مهرمه دلم تو باشی...

تو بزرگی اولین و آخرینی !!!